پيش از تمام شدن عده ، شوهر أو مسلمان شود عقد أو به حال خود باقي مىماند ولى اين حكم نيز محل اشكال است والبتة احتياط ترك نشود . ( مسأله 2460 ) اگر زن در عقد با مرد شرط كند كه أو را از شهري بيرون نبرد ومرد هم قبول كند ، نبايد زن را بدون رضايتش از آن شهر بيرون ببرد . ( مسأله 2461 ) اگر زنى از شوهر سابقش دخترى داشته باشد ، شوهر بعدى مىتواند آن دختر را براي پسر خود كه از اين زن نيست عقد كند ونيز اگر دخترى را براي پسر خود عقد كند ، مىتواند با مادر آن دختر ازدواج نمايد . ( مسأله 2462 ) اگر زنى از زنا آبستن شود ، در صورتي كه خود آن زن يا مردى كه با أو زنا كرده ، يا هر دوى آنان مسلمان باشند ، براي آن زن جايز نيست بچه را سقط كند . ( مسأله 2463 ) اگر كسى با زنى زنا كند ، چنانچه بعد از استبراء به نحوى كه در مسأله ( 2408 ) گفته شد أو را عقد كند وبچه‌اى از آنان پيدا شود ، در صورتي كه ندانند از نطفه حلال است يا حرام ، آن بچه حلال‌زاده است . ( مسأله 2464 ) اگر مرد نداند كه زن در عده است وبا أو ازدواج كند چنانچه زن هم نداند وبچه‌اى از آنان به دنيا آيد ، حلال زاده است وشرعا فرزند هر دو مىباشد . ولى اگر زن مىدانسته كه در عده است وتزويج در عده جايز نيست شرعا بچه فرزند پدر است ودر هر دو صورت عقد آنان باطل است وبه يكديگر حرام مىباشند . ( مسأله 2465 ) اگر زن بگويد يائسه‌ام نبايد حرف أو را قبول كرد ولى اگر بگويد شوهر ندارم ، حرف أو قبول مىشود . ( مسأله 2466 ) اگر بعد از آن كه انسان با زنى كه گفت شوهر ندارم ازدواج كرد ، وبعدا كسى بگويد آن زن شوهر داشته ، چنانچه شرعا ثابت نشود كه زن شوهر داشته نبايد حرف آن كس را قبول كرد . ( مسأله 2467 ) تا دو سال پسر يا دختر تمام نشده ، پدر نمىتواند أو را از مادرش جدا كند . وأحوط وأولى آنست كه دختر را تا هفت سال از مادرش جدا نكند .